Daktitoyla yazdığı 2 sayfalık şiir kitabının sonunda kendini anlatışı. Önce şiir kitabı yazdım diye övünür sonra da 2 sayfalık şiir kitabını elinize verip yüzünüzdeki şaşkınlığı seyretmeyi severdi. Belki maskelerimizin o şaşkınlık anında nasıl da düştüğünü görmekti istediği.
Şiirler
Boydan kısaca okul müdürüne yazdığı şiir
Fotoğraflar
2012, Cevriye Hanım, kasap dükkanlarının önünde bulup ölümden döndürdüğü, yokluğuna ancak 3 gün dayanabilen sadık dostu…2009, ‘Üç kuruşluk keyfi” : baba yadigarı gaz ocağında tirmit, yanında çay, bir dilim ekmek, beyaz peynir…2009, Jüri Irmağı, Ünye2009, Gömülmek istemediği memleketi Karapınar sokaklarında2009, Gururla sergilediği evinin baş köşesi. Soldan 6. sıradaki : Bit pazarından topladığı mandolinlerin ağacını ve burgularını kullanarak yaptığı kemanı.2012, Pet şişelerden yaptığı kürek mekanizmalı ve gölgelikli ‘gemisi’. Birkaç test sürüşünden sonra bir gece kıyıda dinlenirken Karadenizin sağı solu belli olmayan fırtınalı dalgalarına yenik düştü…2009, Cevriye’den önceki dostu Dürriye Hanım2009, Çoban köpekleriyle, TekkirazKendi yaptığı enstrümanları: Gaffur(askıda 1 ), Adını hatırlamadığım küçük tekneli cümbüş (askıda 2), Makbile(askıda 4). Cümbüşü (askıda 3) 70’li yıllarda İstanbul’dan almış hatırladığım kadarıyla. Masanın üstünde uzanan ud da babamın ilk udu… 1997’de, Ünye ziyaretinden Konya’ya dönerken Samsun’da arabayı bakıma verip de ertesi gün alacağımızı öğrenmemiz vesilesiyle Samsun fuarına gitmiştik. Fuarda udu görünce annemin itirazlarına rağmen almıştı o udu. Tabii udu alınca cebinde benzin parası kalmamış, depoda kalan benzinle Konya’ya dönmeye çalışmıştı, velhasıl yolda kalmadan eve ulaşmıştık. Tamir için getirmiştim babama ölümünden yaklaşık 6 ay önce. Ama o projeye ömrü yetmedi.Sazlar, sazlar, sazlar …Son bir defa çıkmak istediği Tekkiraz…Asla duraklamadan geçmediği Alivara Deresi, TekkirazGönlünce çalıp söyleyip nefes aldığı Çamlık, Ünye
